Би хувьдаа дурлах хайрлахад эртдэх оройтох гэж байдаггүй гэж боддог. Залуу байх тусам шохоорхол их л дээ. Чиний хувьд бол харин бүүр аль нь ч биш байна. Зүгээр л хэлбэр төдий байна. Ер нь бол жинхэнээсээ хүмүүс хайрлаж дурлалцах юм бол хэн нь гуйж, хэн нь гуйлгах нь тийм ч чухал биш л дээ. Чамайг дургүй хүн чамайг гуйгаад байвал үнэндээ тийм ч сайхан биш. Тэгснээс өөрөө дурласан хүнээ гуйгаад зөвшөөрүүлж чадвал харин ч илүү сайхан...

Бас хайр яагаад ч өөрчлөгдөж хувирахгүй гэдэг бол худлаа гэж боддог. Жинхэнэ хайр хуурамч хайр гэхээсээ илүүтэйгээр хайр гэдэг бол яг цэцэг шиг зүйл хүмүүс хайраа өөрснөө усалж тордож чаддаггүйгээс хайр нь хатаж алга болдог. Тэгээд тэрийг хуурамч гэж нэрлэдэг. Үнэн хэрэгтээ хайр гэдэг бол 2 хүний харилцаан дунд үүсдэг тул нэг нь л зөвхөн дурлаад хайр цэцэглэж ургахгүй. Харин бие биендээ дурлаж, нэгнээ ойлгож, хайрлаж, хүндэлж, уучилж, итгэж, санаж, нөгөөгөө халамжилж, хүссэнийг хийж өгч тэр бүхнээрээ хайраа усалж тордож байж тэр харилцаа хайр болж, хайр нь цэцэглэж хөгждөг. Гэхдээ хайраа насан туршдаа л усалж тордохгүй бол бас нэг л өдөр хатаад хэн нэгнийх нь зүрхэнд өөр хайр ургачихдаг ч байж магадгүй гэж боддог. Би хувьдаа бие биендээ үнэнч, насан туршийн нэг л хайрыг хүсэж, эрж хайдаг. Мэдээж би эрэгтэй хүн болохоор хэн нэгнийг намайг гуйгаасай гэж хүсдэггүй. Зүгээр л миний дурласан хүн надад бас адилхан дурлаасай, хамт байгаад тэр харилцаагаа хайр болгоод хамт байх юмсан гэж боддог.
Хүн хэн нэгэнд тоогдож, бас түүнээрээ гуйлгахыг хүсвэл хамгийн гол нь өөрийгөө л хөгжүүлж, тэр хүндээ сайхан харагдаж, ухаантай санагдаж, эмэгтэйлэг байж, тэр хүндээ эрхэлж байж тэр хүнийгээ татаж хайртай хүнээрээ гуйлгах байх л даа.